W 2011 roku wróciłam na stałe do Polski po kilku sezonach pracy za granicą. Kilka miesięcy wcześniej, w maju, poznałam przypadkiem mężczyznę – na początku była to zwykła znajomość, koleżeńskie relacje, oboje nie zakładaliśmy, że przerodzi się to w coś poważniejszego. Przez resztę roku regularnie wyjeżdżałam do pracy poza krajem, kontakt był raczej sporadyczny.

Pod koniec 2011 r., kiedy ostatecznie zjechałam do Polski, zaczęliśmy się częściej widywać i z czasem stworzyliśmy związek. Od początku wiedziałam, że jest żonaty i ma dzieci. Z żoną od dawna jednak nie mieszkał – rozstali się po tym, jak ona go zdradziła i zaszła w ciążę z innym mężczyzną. On twierdzi, że najmłodsze dziecko na pewno nie jest jego – widziałam zdjęcia: dwoje starszych dzieci jest do niego bardzo podobnych (jasne włosy, rysy twarzy), natomiast najmłodsze dziecko ma zupełnie inne cechy (ciemne, kręcone włosy, zupełnie inny typ urody). On mówi, że od początku miał wątpliwości co do ojcostwa, ale żona zapewniała, że to wcześniak i „na pewno jego”.

Dodatkowo jego (była) żona miała mieć – z relacji mojego partnera – problemy natury psychicznej. Mówił mi, że w trakcie kryzysu małżeńskiego miała się samookaleczać, grozić, manipulować dziećmi i przedstawiać go im w bardzo złym świetle. Dzieci są do niego nastawione wrogo, powtarzają to, co ona im mówi. On bardzo to przeżywa.

Obecnie jesteśmy razem od ponad roku, spodziewamy się dziecka – za około dwa miesiące mam termin porodu, będziemy mieli syna. Tymczasem jego żona wystąpiła do komornika o egzekucję alimentów na dzieci. Mój partner przedtem chciał wziąć z nią rozwód bez orzekania o winie, żeby szybciej to zakończyć i uniknąć ciągłego konfliktu. Po ostatnich wydarzeniach zmienił zdanie – nie chce płacić na nią (ona nigdy nie pracowała, cały czas była na jego utrzymaniu), a w kwestii dzieci i najmłodszego – ma poważne wątpliwości, czy w ogóle jest ich ojcem.

Rozważamy teraz:
1) Wniesienie pozwu o rozwód z orzekaniem wyłącznej winy żony z powodu zdrady oraz jej zachowania (problemy psychiczne, manipulowanie dziećmi, rzekome samookaleczanie się przy nim itp.).
2) Podniesienie kwestii, że spodziewa się kolejnego dziecka (z aktualnego związku) i że jego sytuacja finansowa jest bardzo trudna.
3) Zastanawiamy się też nad badaniami DNA w sprawie najmłodszego dziecka, bo on od lat uważa, że nie jest jego ojcem.

Pytania:
– Jakie ma realne szanse na rozwód z orzeczeniem winy żony przy takich okolicznościach (zdrada, prawdopodobny brak ojcostwa wobec najmłodniego dziecka, jej niestabilne zachowania)?
– Czy w trakcie rozwodu powinien zgłosić wprost, że oczekuje dziecka z inną kobietą i czy to ma jakiekolwiek znaczenie dla kwestii alimentów lub oceny sytuacji przez sąd?
– Czy sąd może w ogóle „umorzyć” alimenty na dzieci w takiej sytuacji, albo je znacząco obniżyć, biorąc pod uwagę jego nową rodzinę i wątpliwości co do ojcostwa najmłodniego dziecka?
– Czy da się jakoś prawnie zakwestionować ojcostwo wobec najmłodniego dziecka na tym etapie i czy to może mieć wpływ na nałożony obowiązek alimentacyjny?

Bardzo proszę o wskazówki, jak to wygląda od strony prawnej: jakie kroki powinien podjąć, do jakiego sądu skierować sprawy (rozwód, ewentualne zaprzeczenie ojcostwa, alimenty), czy w ogóle jest sens walczyć o orzeczenie winy i zmianę alimentów, oraz co może być brane pod uwagę przez sąd przy ocenie jego sytuacji.